Szkło znane było już ponad dwa-dzieścia wieków przed narodzeniem Chrystusa.
Od dwóch tysięcy lat przy produkcji przedmiotów ze szkła stosuje się z powodzeniem metodę wydmuchiwania, a od XVIII w.
Oprócz szkła wytwarzanego przez człowieka, w naturze występuje również szkło naturalne – znany już w Mezopotamii obsydian. Jest to skała magmowa złożona ze szkliwa wulkanicznego.
Pośród wyrobów zdobionych metodą hutniczą na uwagę zasługują:
- szkła zdobione wzorami optycznymi,
- szkła powlekane:
– nitkowane,
– filigranowe,
– od wewnątrz,
– mozaikowe,
- szkła barokowe.
– od zewnątrz,
- szkła inkrustowane:
– nakrapiane,
- szkła barokowe.
– mozaikowe,
Najstarsze wyroby szklane, pochodzące sprzed przeszło 5000 lat, znaleziono w Mezopotamii i Egipcie, wnioskujemy, że w tych właśnie ośrodkach najstarszej cywilizacji sztukę wytwarzania szkła znano już w czasach przedhistorycznych. Nie ulega wątpliwości, że szkło zostało wynalezione przypadkowo. Mogło się to stać podczas wytapiania brązu albo przy okazji glazurowania naczyń ceramicznych, czyli pokrywania ich szkliwem. Szkło to substancja, o właściwościach mechanicznych zbliżonych do ciała stałego, powstałego w wyniku przechłodzenia stopionych surowców, głównie minerałów i innych surowców nieorganicznych. Z prostych składników, takich jak: czysty piasek kwarcowy – SiO2, soda – Na2CO3 i wapień – CaCO3, można otrzymać szkło.
Zostaw komentarz